O‘tgan zamonda bir ko‘zi ojiz odam bor edi. U kishi paypaslab narsalarning nima ekanini aniq aytib berar ekan. Bir kuni uni sinash uchun do‘stlari oldiga bo‘ri bolasini olib kelishibdi. Ko‘zi ojiz kishi uni paypaslab-paypaslab bir qarorga kelolmay oxiri shunday debdi:
- Sening otang bo‘rimi, itmi bilmayman. Ammo shuni bilamanki bu shubha bilan hech qachon senga qo‘ylarimni omonat qilmayman.

Shubha tushgan joydan ishonch ketadi. Ishonchsizlikka uchrasangiz vaqtni va tadbirni qo‘ldan boy bermang.